Opis
St James's Park to jeden z najbardziej centralnych parków królewskich Londynu: 23 hektary trawników, rabat i długie jezioro między Pałacem Buckingham a Horse Guards, w City of Westminster. To wschodni koniec łańcucha parków ciągnącego się aż do Kensington Gardens.
Jezioro z dwiema wyspami jest sercem parku, a największą atrakcją są jego ptaki. Ptactwo wodne mieszka na Duck Island, a kolonia pelikanów żyje tu od XVII wieku.
Najlepszy widok roztacza się z Blue Bridge, przerzuconego przez jezioro. Na zachodzie, w ramie drzew, stoi Pałac Buckingham. Na wschodzie jezioro otwiera się ku fontannie Swire i terenom Horse Guards Parade, a za nimi widać Old War Office i Whitehall Court.
Dalej panorama łączy stare z nowym: London Eye i Shard wznoszą się za jeziorem, za budynkiem Foreign Office. Wodę zdobią dwie fontanny, Swire i Tiffany. Cień dają platany klonolistne i czarna morwa.
W parku jest też plac zabaw z dużą piaskownicą oraz The Mall wzdłuż jego północnej strony, trasa uroczystych przejazdów do pałacu. Spotyka się z Green Park przy Victoria Memorial, naprzeciw bram pałacu.
Pelikany żyją tu od 1664 roku, gdy rosyjski ambasador podarował kilka Karolowi II. Nie są całkiem spokojnymi gośćmi: od czasu do czasu któryś łapie i połyka gołębia. W 2026 roku po raz pierwszy w historii parku wylęgły się pisklęta.
W 1532 roku Henryk VIII kupił te mokradła, by polować na jelenie, obok swojego pałacu Whitehall. Jakub I osuszył je i zapełnił egzotycznymi zwierzętami: wielbłądami, krokodylami, słoniem, ptakami w wolierach.
Karol II, wracając z wygnania we Francji, chciał ogrodów jak u królów francuskich i wykopał długi prosty kanał. Otworzył park dla publiczności i spacerował tu ze swoimi kochankami, wśród nich Nell Gwyn. Park szybko zyskał złą sławę z powodu mniej królewskich spotkań.
W latach dwudziestych XIX wieku John Nash przekształcił kanał w jezioro z krętymi ścieżkami. Duck Island pośrodku ukrywała nawet kiedyś skład saperów Scotland Yardu.
Jezioro z dwiema wyspami jest sercem parku, a największą atrakcją są jego ptaki. Ptactwo wodne mieszka na Duck Island, a kolonia pelikanów żyje tu od XVII wieku.
Najlepszy widok roztacza się z Blue Bridge, przerzuconego przez jezioro. Na zachodzie, w ramie drzew, stoi Pałac Buckingham. Na wschodzie jezioro otwiera się ku fontannie Swire i terenom Horse Guards Parade, a za nimi widać Old War Office i Whitehall Court.
Dalej panorama łączy stare z nowym: London Eye i Shard wznoszą się za jeziorem, za budynkiem Foreign Office. Wodę zdobią dwie fontanny, Swire i Tiffany. Cień dają platany klonolistne i czarna morwa.
W parku jest też plac zabaw z dużą piaskownicą oraz The Mall wzdłuż jego północnej strony, trasa uroczystych przejazdów do pałacu. Spotyka się z Green Park przy Victoria Memorial, naprzeciw bram pałacu.
Pelikany żyją tu od 1664 roku, gdy rosyjski ambasador podarował kilka Karolowi II. Nie są całkiem spokojnymi gośćmi: od czasu do czasu któryś łapie i połyka gołębia. W 2026 roku po raz pierwszy w historii parku wylęgły się pisklęta.
W 1532 roku Henryk VIII kupił te mokradła, by polować na jelenie, obok swojego pałacu Whitehall. Jakub I osuszył je i zapełnił egzotycznymi zwierzętami: wielbłądami, krokodylami, słoniem, ptakami w wolierach.
Karol II, wracając z wygnania we Francji, chciał ogrodów jak u królów francuskich i wykopał długi prosty kanał. Otworzył park dla publiczności i spacerował tu ze swoimi kochankami, wśród nich Nell Gwyn. Park szybko zyskał złą sławę z powodu mniej królewskich spotkań.
W latach dwudziestych XIX wieku John Nash przekształcił kanał w jezioro z krętymi ścieżkami. Duck Island pośrodku ukrywała nawet kiedyś skład saperów Scotland Yardu.