Opis
Wimbledon Common to dzikie połacie wrzosowisk, lasów i stawów w południowo-zachodnim Londynie: razem z Putney Heath zajmuje 460 hektarów, największy obszar wrzosowisk w Londynie, z torfowiskiem, lasem mieszanym i ścieżkami na długie spacery i przejażdżki konne.
Blisko środka stoi wiatrak Wimbledon Windmill, zbudowany w 1817 roku, dziś muzeum. Baden-Powell mieszkał w jego Mill House w 1902 roku i napisał tam fragmenty „Skautingu dla chłopców”. Wokół błoni leżą stawy Kingsmere, Rushmere i Queensmere, a teren jest ważnym siedliskiem jelonka rogacza.
Na południu, na polu golfowym, ale przecięte publiczną ścieżką, znajdują się wały grodziska z epoki żelaza, Caesar's Camp. Nazwa pochodzi dopiero z XIX wieku, choć Rzymianie mogli je rzeczywiście zdobyć szturmem.
Błonia przetrwały dzięki walce. W 1864 roku pan na włościach, hrabia Spencer, próbował je ogrodzić pod park i działki budowlane; mieszkańcy wygrali, a ustawa z 1871 roku na zawsze zachowała teren dla publiczności.
Blisko środka stoi wiatrak Wimbledon Windmill, zbudowany w 1817 roku, dziś muzeum. Baden-Powell mieszkał w jego Mill House w 1902 roku i napisał tam fragmenty „Skautingu dla chłopców”. Wokół błoni leżą stawy Kingsmere, Rushmere i Queensmere, a teren jest ważnym siedliskiem jelonka rogacza.
Na południu, na polu golfowym, ale przecięte publiczną ścieżką, znajdują się wały grodziska z epoki żelaza, Caesar's Camp. Nazwa pochodzi dopiero z XIX wieku, choć Rzymianie mogli je rzeczywiście zdobyć szturmem.
Błonia przetrwały dzięki walce. W 1864 roku pan na włościach, hrabia Spencer, próbował je ogrodzić pod park i działki budowlane; mieszkańcy wygrali, a ustawa z 1871 roku na zawsze zachowała teren dla publiczności.