Opis
Wimbledon Windmill to ośmioboczny wiatrak o pochyłych, oszalowanych deskami ścianach, stojący wśród otwartych łąk Wimbledon Common w południowo-zachodnim Londynie: jeden z nielicznych wiatraków, jakie zostały w mieście, zbudowany w 1817 roku, a dziś małe muzeum młynarstwa.
W środku muzeum na dwóch kondygnacjach opowiada historię wiatraków i tego, jak ziarno stawało się mąką, za pomocą działających modeli. Na zewnątrz skrzydła odcinają się od lasów i wrzosowisk Common.
Młyn zmielił ostatnią mąkę w 1864 roku, kiedy hrabia Spencer, pan na włościach, eksmitował młynarza, bo chciał ogrodzić Common. Podstawę przebudowano wtedy z cegły na mieszkania, a w 1893 roku koźlak z wydrążonym słupem przerobiono na holenderkę.
Robert Baden-Powell mieszkał w Mill House w 1902 roku i napisał tam fragmenty „Skautingu dla chłopców”.
W środku muzeum na dwóch kondygnacjach opowiada historię wiatraków i tego, jak ziarno stawało się mąką, za pomocą działających modeli. Na zewnątrz skrzydła odcinają się od lasów i wrzosowisk Common.
Młyn zmielił ostatnią mąkę w 1864 roku, kiedy hrabia Spencer, pan na włościach, eksmitował młynarza, bo chciał ogrodzić Common. Podstawę przebudowano wtedy z cegły na mieszkania, a w 1893 roku koźlak z wydrążonym słupem przerobiono na holenderkę.
Robert Baden-Powell mieszkał w Mill House w 1902 roku i napisał tam fragmenty „Skautingu dla chłopców”.