Omschrijving
Trafalgar Square is het grote openbare plein van Londen, in Westminster, met de National Gallery aan de noordkant. Hier komt de stad samen om te vieren, te protesteren en het nieuwe jaar te begroeten, onder de hoge zuil van een admiraal.
In het hart rijst Nelson's Column op, ongeveer 52 meter graniet, met bovenop een standbeeld van vice-admiraal Horatio Nelson. Het standbeeld werd in 1843 geplaatst, en het plein, genoemd naar Nelsons overwinning bij Trafalgar in 1805, ging in 1844 open voor het publiek.
Vier bronzen leeuwen, elk zeven ton zwaar, bewaken de voet. Ze werden pas in 1867 toegevoegd. De beeldhouwer, Edwin Landseer, werkte naar een dode leeuw uit de dierentuin, maar hij deed er zo lang over dat het beest begon te rotten, vandaar dat de poten meer op die van een kat lijken.
Aan weerszijden vervingen twee fonteinen van Edwin Lutyens, uit 1937 tot 1939, de Victoriaanse, die naar Canada gingen. In de noordwesthoek stond de vierde sokkel jarenlang leeg. Sinds 1999 herbergt hij een reeks hedendaagse kunstwerken, speciaal in opdracht gemaakt.
Rond het plein staan de National Gallery, St Martin-in-the-Fields met zijn hoge toren, South Africa House en Canada House. Een punt op het plein geldt als het officiële centrum van Londen, vanwaar afstanden tot de hoofdstad worden gemeten.
De plek was altijd druk. Onder de zuidkant vonden bouwvakkers in de jaren 1950 de botten van leeuwen, neushoorns en nijlpaarden uit een warme periode van zo'n 120.000 jaar geleden. Later hielden de koningen hier hun valken en paarden, in de Royal Mews, tot George IV ze verplaatste en John Nash het gebied opruimde.
Het blijft de ontmoetingsplaats van de stad. Elke kerst sinds 1947 stuurt Noorwegen een Noorse spar, als dank voor de Britse hulp in de oorlog, en hij wordt in een ceremonie aangestoken. In 1887 vond hier de rel van Bloody Sunday plaats, en grote bijeenkomsten verzamelen zich nog steeds onder de leeuwen.
Duiven, ooit zo'n 35.000, werden vanaf 2001 verwijderd. In de Tweede Wereldoorlog had nazi-Duitsland naar verluidt een plan om Nelson's Column na een invasie naar Berlijn te verplaatsen.
In het hart rijst Nelson's Column op, ongeveer 52 meter graniet, met bovenop een standbeeld van vice-admiraal Horatio Nelson. Het standbeeld werd in 1843 geplaatst, en het plein, genoemd naar Nelsons overwinning bij Trafalgar in 1805, ging in 1844 open voor het publiek.
Vier bronzen leeuwen, elk zeven ton zwaar, bewaken de voet. Ze werden pas in 1867 toegevoegd. De beeldhouwer, Edwin Landseer, werkte naar een dode leeuw uit de dierentuin, maar hij deed er zo lang over dat het beest begon te rotten, vandaar dat de poten meer op die van een kat lijken.
Aan weerszijden vervingen twee fonteinen van Edwin Lutyens, uit 1937 tot 1939, de Victoriaanse, die naar Canada gingen. In de noordwesthoek stond de vierde sokkel jarenlang leeg. Sinds 1999 herbergt hij een reeks hedendaagse kunstwerken, speciaal in opdracht gemaakt.
Rond het plein staan de National Gallery, St Martin-in-the-Fields met zijn hoge toren, South Africa House en Canada House. Een punt op het plein geldt als het officiële centrum van Londen, vanwaar afstanden tot de hoofdstad worden gemeten.
De plek was altijd druk. Onder de zuidkant vonden bouwvakkers in de jaren 1950 de botten van leeuwen, neushoorns en nijlpaarden uit een warme periode van zo'n 120.000 jaar geleden. Later hielden de koningen hier hun valken en paarden, in de Royal Mews, tot George IV ze verplaatste en John Nash het gebied opruimde.
Het blijft de ontmoetingsplaats van de stad. Elke kerst sinds 1947 stuurt Noorwegen een Noorse spar, als dank voor de Britse hulp in de oorlog, en hij wordt in een ceremonie aangestoken. In 1887 vond hier de rel van Bloody Sunday plaats, en grote bijeenkomsten verzamelen zich nog steeds onder de leeuwen.
Duiven, ooit zo'n 35.000, werden vanaf 2001 verwijderd. In de Tweede Wereldoorlog had nazi-Duitsland naar verluidt een plan om Nelson's Column na een invasie naar Berlijn te verplaatsen.