Omschrijving
De Royal Observatory staat op de heuvel van Greenwich Park, in zuidoost-Londen, boven de Theems: de plek waar de nulmeridiaan, lengtegraad 0°, de wereld haar beginlijn voor oost en west gaf en haar naam aan de Greenwich Mean Time.
Tegenwoordig is het een museum van sterrenkunde en tijdmeting, een van de Royal Museums Greenwich naast het National Maritime Museum, het Queen's House en de clipper Cutty Sark. Elke nacht sinds 1999 markeert een groene laser de meridiaan en schijnt naar het noorden over de Londense hemel.
Op de binnenplaats markeert een strook roestvrij staal de nulmeridiaan: wie er schrijlings overheen staat, heeft één voet op het oostelijk en één op het westelijk halfrond. Hij loopt door Airy's passage-instrument, de telescoop die in 1884 als nullijn werd gekozen.
Flamsteed House, ontworpen door Christopher Wren, was het eerste Britse gebouw dat speciaal voor wetenschappelijk onderzoek werd gebouwd. De hoge Octagon Room bevatte twee klokken met slingers van vier meter, nauwkeurig tot zeven seconden per dag, een toentertijd ongekende precisie.
Binnen staan de zeechronometers van John Harrison: de H4, de baanbrekende chronometer die hem een grote beloning van de Board of Longitude opleverde, en de drie die eraan voorafgingen. Onder de uienkoepel wacht de Great Equatorial Telescope van 1893, de grootste in zijn soort in het Verenigd Koninkrijk.
Op het dak valt sinds 1833 elke dag om 13.00 uur een rode tijdbal, zodat schepen op de Theems hun klokken konden gelijkzetten. Bij de poort was de Shepherd Clock een van de eerste elektrische klokken die vanaf een hoofdklok werden aangedreven.
Het begon allemaal met een probleem op zee. In 1675 stichtte Karel II de sterrenwacht om "de zo gewenste lengte van plaatsen" te vinden, zodat schepen hun weg konden vinden. Wren koos de heuvel van een oud Tudorkasteel, waar Hendrik VIII naar verluidt zijn maîtresses hield.
Flamsteed House kostte £520 en werd grotendeels van gerecycled materiaal gebouwd. Op oude fundamenten gezet, wijst het 13 graden af van het ware noorden, tot groot ongenoegen van John Flamsteed, de eerste Astronomer Royal.
De ironie? Met de moderne wereldwijde referentiesystemen is de ware nullijn ongeveer 100 meter ten oosten van de beroemde strook verschoven.
In 1894 stierf een Franse anarchist in het park toen zijn bom in zijn handen afging bij de sterrenwacht. Niemand weet waarop hij mikte; Joseph Conrad gebruikte het verhaal in zijn roman The Secret Agent.
Tegenwoordig is het een museum van sterrenkunde en tijdmeting, een van de Royal Museums Greenwich naast het National Maritime Museum, het Queen's House en de clipper Cutty Sark. Elke nacht sinds 1999 markeert een groene laser de meridiaan en schijnt naar het noorden over de Londense hemel.
Op de binnenplaats markeert een strook roestvrij staal de nulmeridiaan: wie er schrijlings overheen staat, heeft één voet op het oostelijk en één op het westelijk halfrond. Hij loopt door Airy's passage-instrument, de telescoop die in 1884 als nullijn werd gekozen.
Flamsteed House, ontworpen door Christopher Wren, was het eerste Britse gebouw dat speciaal voor wetenschappelijk onderzoek werd gebouwd. De hoge Octagon Room bevatte twee klokken met slingers van vier meter, nauwkeurig tot zeven seconden per dag, een toentertijd ongekende precisie.
Binnen staan de zeechronometers van John Harrison: de H4, de baanbrekende chronometer die hem een grote beloning van de Board of Longitude opleverde, en de drie die eraan voorafgingen. Onder de uienkoepel wacht de Great Equatorial Telescope van 1893, de grootste in zijn soort in het Verenigd Koninkrijk.
Op het dak valt sinds 1833 elke dag om 13.00 uur een rode tijdbal, zodat schepen op de Theems hun klokken konden gelijkzetten. Bij de poort was de Shepherd Clock een van de eerste elektrische klokken die vanaf een hoofdklok werden aangedreven.
Het begon allemaal met een probleem op zee. In 1675 stichtte Karel II de sterrenwacht om "de zo gewenste lengte van plaatsen" te vinden, zodat schepen hun weg konden vinden. Wren koos de heuvel van een oud Tudorkasteel, waar Hendrik VIII naar verluidt zijn maîtresses hield.
Flamsteed House kostte £520 en werd grotendeels van gerecycled materiaal gebouwd. Op oude fundamenten gezet, wijst het 13 graden af van het ware noorden, tot groot ongenoegen van John Flamsteed, de eerste Astronomer Royal.
De ironie? Met de moderne wereldwijde referentiesystemen is de ware nullijn ongeveer 100 meter ten oosten van de beroemde strook verschoven.
In 1894 stierf een Franse anarchist in het park toen zijn bom in zijn handen afging bij de sterrenwacht. Niemand weet waarop hij mikte; Joseph Conrad gebruikte het verhaal in zijn roman The Secret Agent.