Omschrijving
Het Natural History Museum in South Kensington is het museum van de natuurlijke wereld in Londen: zo'n 80 miljoen exemplaren, van dinosaurusskeletten tot meteorieten, in een Victoriaans gebouw dat zo groots is dat het zelf een bezienswaardigheid is. De toegang tot de vaste zalen is gratis.
Begin buiten. Alfred Waterhouse ontwierp een Romaanse „kathedraal van de natuur”, geopend in 1881 en bedekt met terracotta tegels die tegen het Victoriaanse roet bestand waren. Overal zijn dieren en planten uitgehouwen: levende soorten aan de westvleugel, uitgestorven aan de oostelijke.
Die verdeling was het idee van Richard Owen, de paleontoloog die een museum voor iedereen wilde. De collecties begonnen met het kabinet van Sir Hans Sloane en bleven een eeuw in het British Museum, voor ze hierheen verhuisden.
Binnen is de Hintze Hall de grote hal. Een skelet van een blauwe vinvis genaamd Hope, 25 meter lang, duikt van het plafond. Gedurende 112 jaar was de hal van Dippy, een afgietsel van een Diplodocus, tot Hope het in 2017 overnam.
De Dinosaurusgalerij is de favoriet van kinderen, met een schedel van een Triceratops, een Baryonyx en een geanimeerde Tyrannosaurus rex. Het museum heeft ook het meest complete Stegosaurusskelet dat ooit is gevonden, bijgenaamd Sophie, en de eerste ooit ontdekte Archaeopteryx, algemeen beschouwd als de oudste bekende vogel.
In de aardegalerijen toont de Vault edelstenen en meteorieten, zoals de Duke of Devonshire Emerald. De zoogdierengalerij heeft een levensgroot model van een blauwe vinvis, gebouwd in 1938. Zoek ook naar het skelet van een dodo en de doorsnede van een reuzensequoia van 1300 jaar oud.
De galerijen zijn met kleuren in vier zones verdeeld: rood voor de aarde, groen voor vogels, insecten en fossielen, blauw voor dinosaurussen en zoogdieren, en oranje voor de natuurtuin en het Darwin Centre. Het Darwin Centre bewaart de collectie in alcohol, waaronder Archie, een reuzeninktvis van 8,62 meter die in 2004 bij de Falklandeilanden werd gevangen.
Het museum heeft zijn eigen verhalen. In 1862 nam het British Museum een insectenkenner aan die geen vlinder van een nachtvlinder kon onderscheiden: hij was de neef van de maîtresse van een bestuurder. De collecties waren toen een puinhoop, en van de 5500 insecten in Sloanes catalogus was er in 1833 geen één meer over.
Niet missen
• Hope, de blauwe vinvis.
• De Dinosaurusgalerij.
• De Vault.
• De eerste Archaeopteryx.
• De terracotta gevel.
Wist je dat?
• De arbeiders die het model van de walvis bouwden, lieten een luik in zijn buik achter voor stiekeme sigarettenpauzes.
• In 2007 werd in de natuurtuin van het museum een mogelijk nieuwe insectensoort gevonden.
• Met meer dan 7,1 miljoen bezoekers in 2025 was het de meest bezochte attractie van het Verenigd Koninkrijk.
Begin buiten. Alfred Waterhouse ontwierp een Romaanse „kathedraal van de natuur”, geopend in 1881 en bedekt met terracotta tegels die tegen het Victoriaanse roet bestand waren. Overal zijn dieren en planten uitgehouwen: levende soorten aan de westvleugel, uitgestorven aan de oostelijke.
Die verdeling was het idee van Richard Owen, de paleontoloog die een museum voor iedereen wilde. De collecties begonnen met het kabinet van Sir Hans Sloane en bleven een eeuw in het British Museum, voor ze hierheen verhuisden.
Binnen is de Hintze Hall de grote hal. Een skelet van een blauwe vinvis genaamd Hope, 25 meter lang, duikt van het plafond. Gedurende 112 jaar was de hal van Dippy, een afgietsel van een Diplodocus, tot Hope het in 2017 overnam.
De Dinosaurusgalerij is de favoriet van kinderen, met een schedel van een Triceratops, een Baryonyx en een geanimeerde Tyrannosaurus rex. Het museum heeft ook het meest complete Stegosaurusskelet dat ooit is gevonden, bijgenaamd Sophie, en de eerste ooit ontdekte Archaeopteryx, algemeen beschouwd als de oudste bekende vogel.
In de aardegalerijen toont de Vault edelstenen en meteorieten, zoals de Duke of Devonshire Emerald. De zoogdierengalerij heeft een levensgroot model van een blauwe vinvis, gebouwd in 1938. Zoek ook naar het skelet van een dodo en de doorsnede van een reuzensequoia van 1300 jaar oud.
De galerijen zijn met kleuren in vier zones verdeeld: rood voor de aarde, groen voor vogels, insecten en fossielen, blauw voor dinosaurussen en zoogdieren, en oranje voor de natuurtuin en het Darwin Centre. Het Darwin Centre bewaart de collectie in alcohol, waaronder Archie, een reuzeninktvis van 8,62 meter die in 2004 bij de Falklandeilanden werd gevangen.
Het museum heeft zijn eigen verhalen. In 1862 nam het British Museum een insectenkenner aan die geen vlinder van een nachtvlinder kon onderscheiden: hij was de neef van de maîtresse van een bestuurder. De collecties waren toen een puinhoop, en van de 5500 insecten in Sloanes catalogus was er in 1833 geen één meer over.
Niet missen
• Hope, de blauwe vinvis.
• De Dinosaurusgalerij.
• De Vault.
• De eerste Archaeopteryx.
• De terracotta gevel.
Wist je dat?
• De arbeiders die het model van de walvis bouwden, lieten een luik in zijn buik achter voor stiekeme sigarettenpauzes.
• In 2007 werd in de natuurtuin van het museum een mogelijk nieuwe insectensoort gevonden.
• Met meer dan 7,1 miljoen bezoekers in 2025 was het de meest bezochte attractie van het Verenigd Koninkrijk.