Opis
Opactwo Westminsterskie to koronacyjny kościół Londynu, strzelisty gotycki kościół opacki obok Parlamentu: od 1066 roku koronowano tu 40 angielskich i brytyjskich monarchów, a pod jego posadzką i wzdłuż ścian spoczywa lub jest upamiętnionych ponad 3300 osób.
Królowie i królowe, poeci, uczeni i premierzy leżą obok siebie, tak blisko, że pisarz William Morris nazwał opactwo „narodową Walhallą”. Tutaj historia nie jest za szkłem: leży pod stopami.
Nawa główna jest najwyższa ze wszystkich gotyckich kościołów w Anglii, ma 31 metrów do sklepienia, i niezwykle wąska, jak we francuskich katedrach, które były jej wzorem. Kolumny z marmuru purbeckiego prowadzą do szesnastu żyrandoli z kryształu Waterford, podarowanych w 1965 roku przez rodzinę Guinnessów.
Przed głównym ołtarzem leży posadzka Cosmatich, licząca 700 lat podłoga z prawie 30 000 kawałków kolorowego kamienia i szkła, sprowadzona z Rzymu wraz z włoskimi rzemieślnikami w XIII wieku. Odbywają się na niej koronacje; zaginiony napis przepowiadał koniec świata po 19 863 latach.
Na wschodnim krańcu kaplica Henryka VII to późny gotyk w najbardziej olśniewającej postaci: sklepienie z wiszących kamiennych zworników, które Washington Irving porównał do pajęczyny, 95 rzeźb świętych i chorągwie rycerzy Orderu Łaźni nad stallami.
W jej bocznych kaplicach znajdują się grobowce Elżbiety I, która dzieli pomnik ze swoją przyrodnią siostrą Marią I, oraz Marii Stuart, królowej Szkotów, kuzynki, którą kazała stracić: oba pomniki zamówił syn Marii, Jakub I.
Poets' Corner w południowym transepcie zaczął się od Chaucera około 1400 roku, a rozrósł się o Dickensa, Kiplinga i Tennysona, z pomnikami Szekspira i Miltona. Opodal grobowiec Isaaca Newtona otaczają uczeni, wśród nich Darwin i Stephen Hawking.
Wysoko w triforium, dokąd prowadzi gwiaździsta wieża otwarta w 2018 roku, Queen's Diamond Jubilee Galleries pokazują naturalnej wielkości woskowe i drewniane wizerunki pogrzebowe monarchów z XIV–XVIII wieku, niektóre wciąż w oryginalnych strojach, oraz zezwolenie na ślub księcia Williama i Catherine Middleton.
Wszystko zaczęło się od króla, który chciał mieć grobowiec. Około 1050 roku Edward Wyznawca przebudował benedyktyńskie opactwo na Thorney Island, wówczas wyspie na Tamizie. W 1245 roku Henryk III kazał je zburzyć, by wznieść gotycką świątynię godną Reims. Edward do dziś spoczywa za głównym ołtarzem.
W 1669 roku diarysta Samuel Pepys zobaczył ciało Katarzyny Walezjuszki, zmarłej ponad dwa wieki wcześniej. Pochylił się nad trumną i pocałował królową w usta.
Coronation Chair, używany od XIV wieku, miał ciężkie życie. Uczniowie z Westminsteru wyryli w nim graffiti, jeden chwalił się, że przespał w nim całą noc, a w 1914 roku bomba sufrażystek urwała jeden z jego rogów.
Koniecznie zobacz
• Posadzkę Cosmatich.
• Kaplicę Henryka VII.
• Poets' Corner.
• Coronation Chair.
• Queen's Diamond Jubilee Galleries.
Czy wiesz, że…?
• Grób Nieznanego Żołnierza przy zachodnim wejściu był pierwszym tego rodzaju i jedyną płytą w posadzce, po której nikomu nie wolno chodzić: królewskie panny młode często kładą na niej bukiety.
• Drzwi w przedsionku kapitularza, wykonane z drzewa ściętego w XI wieku, uchodzą za najstarsze datowane drzwi w Wielkiej Brytanii.
• Co roku cech rybaków przekazuje opactwu łososia, na pamiątkę legendy o rybaku, który ujrzał tu świętego Piotra.
Królowie i królowe, poeci, uczeni i premierzy leżą obok siebie, tak blisko, że pisarz William Morris nazwał opactwo „narodową Walhallą”. Tutaj historia nie jest za szkłem: leży pod stopami.
Nawa główna jest najwyższa ze wszystkich gotyckich kościołów w Anglii, ma 31 metrów do sklepienia, i niezwykle wąska, jak we francuskich katedrach, które były jej wzorem. Kolumny z marmuru purbeckiego prowadzą do szesnastu żyrandoli z kryształu Waterford, podarowanych w 1965 roku przez rodzinę Guinnessów.
Przed głównym ołtarzem leży posadzka Cosmatich, licząca 700 lat podłoga z prawie 30 000 kawałków kolorowego kamienia i szkła, sprowadzona z Rzymu wraz z włoskimi rzemieślnikami w XIII wieku. Odbywają się na niej koronacje; zaginiony napis przepowiadał koniec świata po 19 863 latach.
Na wschodnim krańcu kaplica Henryka VII to późny gotyk w najbardziej olśniewającej postaci: sklepienie z wiszących kamiennych zworników, które Washington Irving porównał do pajęczyny, 95 rzeźb świętych i chorągwie rycerzy Orderu Łaźni nad stallami.
W jej bocznych kaplicach znajdują się grobowce Elżbiety I, która dzieli pomnik ze swoją przyrodnią siostrą Marią I, oraz Marii Stuart, królowej Szkotów, kuzynki, którą kazała stracić: oba pomniki zamówił syn Marii, Jakub I.
Poets' Corner w południowym transepcie zaczął się od Chaucera około 1400 roku, a rozrósł się o Dickensa, Kiplinga i Tennysona, z pomnikami Szekspira i Miltona. Opodal grobowiec Isaaca Newtona otaczają uczeni, wśród nich Darwin i Stephen Hawking.
Wysoko w triforium, dokąd prowadzi gwiaździsta wieża otwarta w 2018 roku, Queen's Diamond Jubilee Galleries pokazują naturalnej wielkości woskowe i drewniane wizerunki pogrzebowe monarchów z XIV–XVIII wieku, niektóre wciąż w oryginalnych strojach, oraz zezwolenie na ślub księcia Williama i Catherine Middleton.
Wszystko zaczęło się od króla, który chciał mieć grobowiec. Około 1050 roku Edward Wyznawca przebudował benedyktyńskie opactwo na Thorney Island, wówczas wyspie na Tamizie. W 1245 roku Henryk III kazał je zburzyć, by wznieść gotycką świątynię godną Reims. Edward do dziś spoczywa za głównym ołtarzem.
W 1669 roku diarysta Samuel Pepys zobaczył ciało Katarzyny Walezjuszki, zmarłej ponad dwa wieki wcześniej. Pochylił się nad trumną i pocałował królową w usta.
Coronation Chair, używany od XIV wieku, miał ciężkie życie. Uczniowie z Westminsteru wyryli w nim graffiti, jeden chwalił się, że przespał w nim całą noc, a w 1914 roku bomba sufrażystek urwała jeden z jego rogów.
Koniecznie zobacz
• Posadzkę Cosmatich.
• Kaplicę Henryka VII.
• Poets' Corner.
• Coronation Chair.
• Queen's Diamond Jubilee Galleries.
Czy wiesz, że…?
• Grób Nieznanego Żołnierza przy zachodnim wejściu był pierwszym tego rodzaju i jedyną płytą w posadzce, po której nikomu nie wolno chodzić: królewskie panny młode często kładą na niej bukiety.
• Drzwi w przedsionku kapitularza, wykonane z drzewa ściętego w XI wieku, uchodzą za najstarsze datowane drzwi w Wielkiej Brytanii.
• Co roku cech rybaków przekazuje opactwu łososia, na pamiątkę legendy o rybaku, który ujrzał tu świętego Piotra.