Opis
Katedra św. Pawła to wielka barokowa katedra Londynu, stojąca na wzgórzu Ludgate Hill w City: ogromny kamienny kościół pod jedną z najsłynniejszych kopuł świata, wysoką na 111 metrów, dziełem Christophera Wrena. Przez 253 lata, od 1710 do 1963 roku, była najwyższym budynkiem Londynu.
Zacznij od kopuły, która tak naprawdę składa się z trzech kopuł. Malowana kopuła wewnętrzna jest widoczna od dołu, ukryty ceglany stożek dźwiga ciężką kamienną latarnię, a ołowiana kopuła zewnętrzna rysuje się na panoramie miasta. Żelazne łańcuchy między warstwami chronią ją przed pęknięciami.
Wejdź na górę, bo to najlepsza część wizyty. Whispering Gallery biegnie wokół podstawy wewnętrznej kopuły, a szept przy ścianie niesie się na drugą stronę. Wyżej Stone Gallery i Golden Gallery otwierają widoki na City i Tamizę.
Niżej krypta jest największą kryptą katedralną w Europie i rozciąga się pod całym budynkiem. Spoczywają tu Nelson i książę Wellington, obaj pochowani podczas państwowych pogrzebów w katedrze, oraz sam Wren, pod łacińskim napisem: „Czytelniku, jeśli szukasz jego pomnika, rozejrzyj się wokół”.
We wnętrzu wypatruj Grand Organ, piątych co do wielkości organów w Wielkiej Brytanii, z 7256 piszczałkami, i rzeźbionych stallów pod nimi. Ołtarz główny i jego mozaiki lśnią złotem. Spójrz też w dół: geometryczne schody to kamienna spirala, która zdaje się wisieć w powietrzu.
Katedra narodziła się z ognia. Stary św. Paweł, ogromny gotycki kościół, spłonął w Wielkim Pożarze w 1666 roku. Wren właśnie dostał zlecenie na jego remont, a teraz musiał zaczynać od zera.
Powstało kilka projektów, wielki dębowy model i lata sporów z duchowieństwem, które uznawało jego pomysły za zbyt nieangielskie. Budowla wyrosła w latach 1675–1710.
Niewiele brakowało, by znów spłonęła. W nocy 29 grudnia 1940 roku, gdy City płonęło podczas Blitzu, strażacy walczyli o jej ocalenie, a fotografia kopuły wyłaniającej się z dymu stała się symbolem Londynu, który się nie poddaje.
Bomby trafiły ją w 1940 i 1941 roku, a bomba zegarowa, która spadła we wrześniu 1940 roku, zniszczyłaby ją, gdyby wybuchła. Została rozbrojona i wywieziona.
Wielkie uroczystości odbywają się tu od zawsze. Państwowy pogrzeb Churchilla odbył się tu w 1965 roku, a Karol i Diana wzięli tu ślub w 1981 roku, a nie w Opactwie Westminsterskim, bo św. Paweł miał więcej miejsc.
Koniecznie zobacz
• Whispering Gallery.
• Golden Gallery.
• Kryptę.
• Grand Organ.
Czy wiesz, że…?
• Nelson spoczywa w marmurowym sarkofagu przygotowanym dla kardynała Wolseya, który popadł w niełaskę, zanim zdążył z niego skorzystać.
• Poeta John Donne pozował do swojego posągu owinięty w całun, jeszcze za życia.
• Sufrażystki dwukrotnie próbowały wysadzić katedrę, w 1913 i 1914 roku.
Zacznij od kopuły, która tak naprawdę składa się z trzech kopuł. Malowana kopuła wewnętrzna jest widoczna od dołu, ukryty ceglany stożek dźwiga ciężką kamienną latarnię, a ołowiana kopuła zewnętrzna rysuje się na panoramie miasta. Żelazne łańcuchy między warstwami chronią ją przed pęknięciami.
Wejdź na górę, bo to najlepsza część wizyty. Whispering Gallery biegnie wokół podstawy wewnętrznej kopuły, a szept przy ścianie niesie się na drugą stronę. Wyżej Stone Gallery i Golden Gallery otwierają widoki na City i Tamizę.
Niżej krypta jest największą kryptą katedralną w Europie i rozciąga się pod całym budynkiem. Spoczywają tu Nelson i książę Wellington, obaj pochowani podczas państwowych pogrzebów w katedrze, oraz sam Wren, pod łacińskim napisem: „Czytelniku, jeśli szukasz jego pomnika, rozejrzyj się wokół”.
We wnętrzu wypatruj Grand Organ, piątych co do wielkości organów w Wielkiej Brytanii, z 7256 piszczałkami, i rzeźbionych stallów pod nimi. Ołtarz główny i jego mozaiki lśnią złotem. Spójrz też w dół: geometryczne schody to kamienna spirala, która zdaje się wisieć w powietrzu.
Katedra narodziła się z ognia. Stary św. Paweł, ogromny gotycki kościół, spłonął w Wielkim Pożarze w 1666 roku. Wren właśnie dostał zlecenie na jego remont, a teraz musiał zaczynać od zera.
Powstało kilka projektów, wielki dębowy model i lata sporów z duchowieństwem, które uznawało jego pomysły za zbyt nieangielskie. Budowla wyrosła w latach 1675–1710.
Niewiele brakowało, by znów spłonęła. W nocy 29 grudnia 1940 roku, gdy City płonęło podczas Blitzu, strażacy walczyli o jej ocalenie, a fotografia kopuły wyłaniającej się z dymu stała się symbolem Londynu, który się nie poddaje.
Bomby trafiły ją w 1940 i 1941 roku, a bomba zegarowa, która spadła we wrześniu 1940 roku, zniszczyłaby ją, gdyby wybuchła. Została rozbrojona i wywieziona.
Wielkie uroczystości odbywają się tu od zawsze. Państwowy pogrzeb Churchilla odbył się tu w 1965 roku, a Karol i Diana wzięli tu ślub w 1981 roku, a nie w Opactwie Westminsterskim, bo św. Paweł miał więcej miejsc.
Koniecznie zobacz
• Whispering Gallery.
• Golden Gallery.
• Kryptę.
• Grand Organ.
Czy wiesz, że…?
• Nelson spoczywa w marmurowym sarkofagu przygotowanym dla kardynała Wolseya, który popadł w niełaskę, zanim zdążył z niego skorzystać.
• Poeta John Donne pozował do swojego posągu owinięty w całun, jeszcze za życia.
• Sufrażystki dwukrotnie próbowały wysadzić katedrę, w 1913 i 1914 roku.