Opis
Regent's Park to jeden z Królewskich Parków Londynu, 170 hektarów trawników, ogrodów i wody na północny zachód od centrum, między Marylebone a Camden: ogrody różane, jezioro, teatr pod gołym niebem i London Zoo, a wszystko otoczone eleganckimi, stiukowymi szeregowcami.
W jego sercu, wewnątrz okrężnej drogi zwanej Inner Circle, leżą Queen Mary's Gardens, założone w latach 30. XX wieku i uwielbiane za róże, najpiękniejsze w czerwcu. W tych samych ogrodach stoi Open Air Theatre, z przedstawieniami pod gołym niebem latem.
Na północnym skraju leży London Zoo, siedziba Zoological Society of London, a przez północ biegnie Regent's Canal. Na jeziorze są czaplinieć, ptactwo wodne i miejsce do pływania łódkami, a w południowo-wschodnim rogu formalne Ogrody Włoskie sąsiadują z nieformalnymi angielskimi.
Na północy park graniczy z Primrose Hill, wzgórzem o wysokości 64 metrów z szerokim widokiem na centrum Londynu. Wzdłuż brzegów ciągną się neoklasycystyczne, stiukowe szeregowce, a Chester Terrace ma najdłuższą fasadę z nich wszystkich. W zachodniej części stoją London Central Mosque i Winfield House, rezydencja ambasadora Stanów Zjednoczonych.
Park zaczynał jako królewski teren łowiecki. Henryk VIII przejął te ziemie po kasacie klasztorów, a jako Marylebone Park pozostały one zwierzyńcem do 1649 roku, po czym wydzierżawiono je jako małe gospodarstwa pod siano i mleczarstwo.
W latach 10. XIX wieku książę regent chciał mieć tu ogród rozrywki, a John Nash, James Burton i Decimus Burton zaprojektowali park z jego szeregowcami i willami. Ten plan uważa się za jedno z pierwszych przedmieść-ogrodów, a gdy park otwarto dla publiczności w 1835 roku, był dostępny tylko dwa dni w tygodniu.
Najczarniejszy dzień przyszedł 15 stycznia 1867 roku, gdy lód na jeziorze załamał się i zginęło 40 osób. Jezioro później osuszono i spłycono.
W jego sercu, wewnątrz okrężnej drogi zwanej Inner Circle, leżą Queen Mary's Gardens, założone w latach 30. XX wieku i uwielbiane za róże, najpiękniejsze w czerwcu. W tych samych ogrodach stoi Open Air Theatre, z przedstawieniami pod gołym niebem latem.
Na północnym skraju leży London Zoo, siedziba Zoological Society of London, a przez północ biegnie Regent's Canal. Na jeziorze są czaplinieć, ptactwo wodne i miejsce do pływania łódkami, a w południowo-wschodnim rogu formalne Ogrody Włoskie sąsiadują z nieformalnymi angielskimi.
Na północy park graniczy z Primrose Hill, wzgórzem o wysokości 64 metrów z szerokim widokiem na centrum Londynu. Wzdłuż brzegów ciągną się neoklasycystyczne, stiukowe szeregowce, a Chester Terrace ma najdłuższą fasadę z nich wszystkich. W zachodniej części stoją London Central Mosque i Winfield House, rezydencja ambasadora Stanów Zjednoczonych.
Park zaczynał jako królewski teren łowiecki. Henryk VIII przejął te ziemie po kasacie klasztorów, a jako Marylebone Park pozostały one zwierzyńcem do 1649 roku, po czym wydzierżawiono je jako małe gospodarstwa pod siano i mleczarstwo.
W latach 10. XIX wieku książę regent chciał mieć tu ogród rozrywki, a John Nash, James Burton i Decimus Burton zaprojektowali park z jego szeregowcami i willami. Ten plan uważa się za jedno z pierwszych przedmieść-ogrodów, a gdy park otwarto dla publiczności w 1835 roku, był dostępny tylko dwa dni w tygodniu.
Najczarniejszy dzień przyszedł 15 stycznia 1867 roku, gdy lód na jeziorze załamał się i zginęło 40 osób. Jezioro później osuszono i spłycono.