Opis
Kew Gardens to ogród botaniczny w południowo-zachodnim Londynie: 132 hektary trawników, jezior i wiktoriańskich szklarni nad Tamizą, wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa. Według własnych słów ma największe i najbardziej zróżnicowane zbiory roślin i grzybów na świecie.
To ogród na cały dzień, z czymś pod szkłem niezależnie od pogody. Palm House, zbudowany w latach czterdziestych XIX wieku, to wygięta klatka z kutego żelaza i szkła, pełna tropikalnych palm, z pomostem na wysokości dziewięciu metrów, który stawia cię na wysokości ich koron.
Temperate House jest dwa razy większy i to największa zachowana wiktoriańska szklarnia na świecie, z rzadkimi roślinami ze wszystkich stref umiarkowanych. Wejdź na jego galerię widokową. Princess of Wales Conservatory dodaje dziesięć stref klimatycznych, od pustyni po wilgotne tropiki, z orchideami, kaktusami i roślinami mięsożernymi.
Na zewnątrz Treetop Walkway ma 200 metrów i biegnie 18 metrów nad ziemią wśród gałęzi; jego stalowe podpory celowo zardzewiały do koloru drzewa. Great Pagoda, wysoka na 50 metrów i licząca dziesięć kondygnacji, wznosi się w południowo-wschodnim rogu ogrodów.
Hive, 17-metrowa aluminiowa kratownica na łące kwietnej, to wielozmysłowe doświadczenie o życiu pszczół. W Marianne North Gallery wisi 832 obrazów botanicznych kobiety, która sama podróżowała dookoła świata, by malować rośliny, w czasach, gdy robiło tak niewiele kobiet.
Wielką Pagodę zdobiło kiedyś osiemdziesiąt smoków. Legenda mówi, że były złote i że Jerzy IV sprzedał je, by spłacić długi. Prawda jest nudniejsza: były to drewniane figury pomalowane na złoto, które po prostu zgniły.
Ogrody wyrosły z królewskich pasji. W XVIII wieku księżna Augusta, wdowa po księciu Walii, powiększyła tu egzotyczny ogród; William Chambers dodał ozdobne budowle, wśród nich pagodę, a Jerzy III wzbogacił go z pomocą sir Josepha Banksa.
W 1840 roku Kew stał się narodowym ogrodem botanicznym. Palm House, dzieło architekta Decimusa Burtona i kowala Richarda Turnera, ma konstrukcję z łuków z kutego żelaza. Jego szkło początkowo barwiono na zielono tlenkiem miedzi, by ograniczyć upał.
Kew ma własną policję od 1845 roku, a Kew Constabulary patroluje teren do dziś.
To ogród na cały dzień, z czymś pod szkłem niezależnie od pogody. Palm House, zbudowany w latach czterdziestych XIX wieku, to wygięta klatka z kutego żelaza i szkła, pełna tropikalnych palm, z pomostem na wysokości dziewięciu metrów, który stawia cię na wysokości ich koron.
Temperate House jest dwa razy większy i to największa zachowana wiktoriańska szklarnia na świecie, z rzadkimi roślinami ze wszystkich stref umiarkowanych. Wejdź na jego galerię widokową. Princess of Wales Conservatory dodaje dziesięć stref klimatycznych, od pustyni po wilgotne tropiki, z orchideami, kaktusami i roślinami mięsożernymi.
Na zewnątrz Treetop Walkway ma 200 metrów i biegnie 18 metrów nad ziemią wśród gałęzi; jego stalowe podpory celowo zardzewiały do koloru drzewa. Great Pagoda, wysoka na 50 metrów i licząca dziesięć kondygnacji, wznosi się w południowo-wschodnim rogu ogrodów.
Hive, 17-metrowa aluminiowa kratownica na łące kwietnej, to wielozmysłowe doświadczenie o życiu pszczół. W Marianne North Gallery wisi 832 obrazów botanicznych kobiety, która sama podróżowała dookoła świata, by malować rośliny, w czasach, gdy robiło tak niewiele kobiet.
Wielką Pagodę zdobiło kiedyś osiemdziesiąt smoków. Legenda mówi, że były złote i że Jerzy IV sprzedał je, by spłacić długi. Prawda jest nudniejsza: były to drewniane figury pomalowane na złoto, które po prostu zgniły.
Ogrody wyrosły z królewskich pasji. W XVIII wieku księżna Augusta, wdowa po księciu Walii, powiększyła tu egzotyczny ogród; William Chambers dodał ozdobne budowle, wśród nich pagodę, a Jerzy III wzbogacił go z pomocą sir Josepha Banksa.
W 1840 roku Kew stał się narodowym ogrodem botanicznym. Palm House, dzieło architekta Decimusa Burtona i kowala Richarda Turnera, ma konstrukcję z łuków z kutego żelaza. Jego szkło początkowo barwiono na zielono tlenkiem miedzi, by ograniczyć upał.
Kew ma własną policję od 1845 roku, a Kew Constabulary patroluje teren do dziś.