Opis
Pałac Kensington to ceglany pałac królewski w Kensington Gardens, w zachodnim Londynie: tu urodziła się i dorastała królowa Wiktoria, a księżna Diana miała swój londyński dom. Zwiedzający mogą obejrzeć komnaty reprezentacyjne, a w skrzydłach wciąż mieszkają członkowie rodziny królewskiej.
To łagodniejszy pałac niż Buckingham: wiejska rezydencja, która rozrosła się wokół dziedzińca, z trawnikami i ogrodami płynnie przechodzącymi w park.
W środku King's State Apartments zaczynają się od King's Staircase, gdzie William Kent namalował 45 dworzan z dworu Jerzego I, wśród nich dwóch tureckich służących, Petera, „dzikiego chłopca”, i samego siebie.
Dalej Cupola Room, pierwsze dzieło Kenta w tym pałacu, jest najwspanialej zdobioną salą: kopulasty sufit kasetonowy w błękicie i złocie, biały marmur i złocone posągi. Wiktorię ochrzczono tu w 1819 roku. W czerwono-złotej King's Gallery wisi „Karol I na polowaniu” van Dycka.
Queen's State Apartments są skromniejsze i bardziej kameralne: to pokoje, w których Maria II mieszkała, czytała i jadała z Wilhelmem na osobności, z XVII-wiecznymi boazeriami i splecionym monogramem Wilhelma i Marii wyrzeźbionym wysoko na ścianach Queen's Drawing Room. Inne sale opowiadają o życiu królowej Wiktorii.
Na zewnątrz nie przegap Oranżerii, zbudowanej dla królowej Anny w 1704 roku nie tylko jako szklarnia, ale jako miejsce przyjęć, z rzeźbieniami Grinlinga Gibbonsa.
Pałac zaczynał jako dom z czasów Jakuba I. W 1689 roku Wilhelm III i Maria II go kupili: Whitehall nad mglistą rzeką szkodził astmie króla. Christopher Wren go rozbudował i przez siedemdziesiąt lat był ulubionym domem monarchów.
W 1837 roku tutaj obudzono młodą księżniczkę wiadomością, że jej wuj, król Wilhelm IV, nie żyje i że jest królową. Wiktoria dorastała w tym pałacu, samotna, pod okiem matki i apodyktycznego sir Johna Conroya. Niemal natychmiast przeniosła się do Pałacu Buckingham.
W latach dziewięćdziesiątych XIX wieku pałac niszczał i niektórzy chcieli go rozebrać. Wiktoria odmówiła: pałac, w którym się urodziła, nie zostanie zburzony za jej życia. Po renowacji jego State Rooms otwarto dla publiczności w dniu jej urodzin w 1899 roku.
Później mieszkało tu tylu krewnych rodziny królewskiej, że Edward VIII nazywał go „stertą ciotek”. Kiedy w 1997 roku zmarła Diana, pod jego bramami złożono ponad milion bukietów.
To łagodniejszy pałac niż Buckingham: wiejska rezydencja, która rozrosła się wokół dziedzińca, z trawnikami i ogrodami płynnie przechodzącymi w park.
W środku King's State Apartments zaczynają się od King's Staircase, gdzie William Kent namalował 45 dworzan z dworu Jerzego I, wśród nich dwóch tureckich służących, Petera, „dzikiego chłopca”, i samego siebie.
Dalej Cupola Room, pierwsze dzieło Kenta w tym pałacu, jest najwspanialej zdobioną salą: kopulasty sufit kasetonowy w błękicie i złocie, biały marmur i złocone posągi. Wiktorię ochrzczono tu w 1819 roku. W czerwono-złotej King's Gallery wisi „Karol I na polowaniu” van Dycka.
Queen's State Apartments są skromniejsze i bardziej kameralne: to pokoje, w których Maria II mieszkała, czytała i jadała z Wilhelmem na osobności, z XVII-wiecznymi boazeriami i splecionym monogramem Wilhelma i Marii wyrzeźbionym wysoko na ścianach Queen's Drawing Room. Inne sale opowiadają o życiu królowej Wiktorii.
Na zewnątrz nie przegap Oranżerii, zbudowanej dla królowej Anny w 1704 roku nie tylko jako szklarnia, ale jako miejsce przyjęć, z rzeźbieniami Grinlinga Gibbonsa.
Pałac zaczynał jako dom z czasów Jakuba I. W 1689 roku Wilhelm III i Maria II go kupili: Whitehall nad mglistą rzeką szkodził astmie króla. Christopher Wren go rozbudował i przez siedemdziesiąt lat był ulubionym domem monarchów.
W 1837 roku tutaj obudzono młodą księżniczkę wiadomością, że jej wuj, król Wilhelm IV, nie żyje i że jest królową. Wiktoria dorastała w tym pałacu, samotna, pod okiem matki i apodyktycznego sir Johna Conroya. Niemal natychmiast przeniosła się do Pałacu Buckingham.
W latach dziewięćdziesiątych XIX wieku pałac niszczał i niektórzy chcieli go rozebrać. Wiktoria odmówiła: pałac, w którym się urodziła, nie zostanie zburzony za jej życia. Po renowacji jego State Rooms otwarto dla publiczności w dniu jej urodzin w 1899 roku.
Później mieszkało tu tylu krewnych rodziny królewskiej, że Edward VIII nazywał go „stertą ciotek”. Kiedy w 1997 roku zmarła Diana, pod jego bramami złożono ponad milion bukietów.