Opis
Imperial War Museum w Londynie to narodowe muzeum nowoczesnej wojny, od pierwszej wojny światowej do dziś, opowiedzianej przez przedmioty, sztukę, film i głosy ludzi, którzy ją przeżyli. Stoi przy Lambeth Road, w Southwark, na południe od Tamizy, pod miedzianą kopułą.
Wejścia strzegą dwa działa okrętowe kalibru 38 centymetrów, oba użyte w walce w czasie drugiej wojny światowej. Za nimi wznosi się kopuła dawnego Bethlem Royal Hospital, znanego lepiej jako Bedlam: muzeum mieści się w dawnym zakładzie dla obłąkanych, ukończonym w 1814 roku.
Centralne atrium jest pełne dużych obiektów: czołgów, dział, samolotów. Nazwano je „największym chłopięcym pokojem w Londynie”. Do rzadkości w kolekcji należą jedyny kompletny i oryginalny Royal Aircraft Factory R.E.8 i Spitfire, który latał w bitwie o Anglię.
Nie przegap galerii pierwszej wojny światowej, przeprojektowanych przez Foster and Partners i otwartych ponownie na stulecie w 2014 roku, oraz Holocaust Galleries, otwartych w 2021 roku, które opowiadają historię ludobójstwa poprzez osobiste przedmioty i świadectwa.
Zbiory sięgają daleko poza czołgi. Są ogromne archiwa dokumentów, fotografii, filmów i nagrań dźwiękowych, duża kolekcja sztuki, automatyczny pistolet Winstona Churchilla i karabin używany przez T. E. Lawrence'a. Jest tu także Ole Bill, londyński autobus, który służył w pierwszej wojnie światowej.
Muzeum narodziło się w środku pierwszej wojny światowej, w 1917 roku, aby uwiecznić wysiłek i poświęcenie Wielkiej Brytanii i jej Imperium. Jego założyciel, sir Alfred Mond, powiedział, że „nie jest pomnikiem wojskowej chwały, lecz zapisem trudu i poświęcenia”.
Najpierw wypełniło Crystal Palace, potem przeniosło się do South Kensington, a w końcu tutaj w 1936 roku. Długie skrzydła zakładu rozebrano pod park, przez co kopuła wygląda dziwnie wysoko. W 1940 roku, po Dunkierce, osiemnaście dział muzeum wróciło na wojnę.
Jego zakres rozszerzył się od tamtej pory na każdy konflikt z udziałem sił brytyjskich i Wspólnoty Narodów od 1914 roku. Muzeum ma też oddziały: HMS Belfast na Tamizie, Churchill War Rooms w Westminsterze, Duxford w Cambridgeshire i IWM North pod Manchesterem.
Wejścia strzegą dwa działa okrętowe kalibru 38 centymetrów, oba użyte w walce w czasie drugiej wojny światowej. Za nimi wznosi się kopuła dawnego Bethlem Royal Hospital, znanego lepiej jako Bedlam: muzeum mieści się w dawnym zakładzie dla obłąkanych, ukończonym w 1814 roku.
Centralne atrium jest pełne dużych obiektów: czołgów, dział, samolotów. Nazwano je „największym chłopięcym pokojem w Londynie”. Do rzadkości w kolekcji należą jedyny kompletny i oryginalny Royal Aircraft Factory R.E.8 i Spitfire, który latał w bitwie o Anglię.
Nie przegap galerii pierwszej wojny światowej, przeprojektowanych przez Foster and Partners i otwartych ponownie na stulecie w 2014 roku, oraz Holocaust Galleries, otwartych w 2021 roku, które opowiadają historię ludobójstwa poprzez osobiste przedmioty i świadectwa.
Zbiory sięgają daleko poza czołgi. Są ogromne archiwa dokumentów, fotografii, filmów i nagrań dźwiękowych, duża kolekcja sztuki, automatyczny pistolet Winstona Churchilla i karabin używany przez T. E. Lawrence'a. Jest tu także Ole Bill, londyński autobus, który służył w pierwszej wojnie światowej.
Muzeum narodziło się w środku pierwszej wojny światowej, w 1917 roku, aby uwiecznić wysiłek i poświęcenie Wielkiej Brytanii i jej Imperium. Jego założyciel, sir Alfred Mond, powiedział, że „nie jest pomnikiem wojskowej chwały, lecz zapisem trudu i poświęcenia”.
Najpierw wypełniło Crystal Palace, potem przeniosło się do South Kensington, a w końcu tutaj w 1936 roku. Długie skrzydła zakładu rozebrano pod park, przez co kopuła wygląda dziwnie wysoko. W 1940 roku, po Dunkierce, osiemnaście dział muzeum wróciło na wojnę.
Jego zakres rozszerzył się od tamtej pory na każdy konflikt z udziałem sił brytyjskich i Wspólnoty Narodów od 1914 roku. Muzeum ma też oddziały: HMS Belfast na Tamizie, Churchill War Rooms w Westminsterze, Duxford w Cambridgeshire i IWM North pod Manchesterem.