Opis
Hyde Park to największy z królewskich parków w centrum Londynu: 140 hektarów trawników, drzew i wody między Bayswater Road, Park Lane i Knightsbridge. Londyńczycy spacerują tu, wiosłują, pływają, jeżdżą konno, maszerują i słuchają muzyki, a zielony pas ciągnie się dalej do Pałacu Kensington i niemal do Pałacu Buckingham.
Zacznij od Serpentine, długiego zakrzywionego jeziora dzielącego południową połowę parku. Królowa Karolina kazała zatamować rzekę Westbourne, by je stworzyć, w latach dwudziestych XVIII wieku. Możesz wypożyczyć łódkę wiosłową lub popływać w lido, otwartym od 1930 roku.
W pobliżu jeziora Fontanna Pamięci Diany, Księżnej Walii to owalny kamienny pierścień, otwarty w 2004 roku, w którego wodzie brodzą odwiedzający. Obok pomnik 7 lipca upamiętnia ofiary zamachów w Londynie w 2005 roku.
W północno-wschodnim narożniku, blisko Marble Arch, Speakers’ Corner od 1872 roku jest londyńską sceną wolności słowa. XVIII wiek rozwiązywał spory inaczej: w parku stoczono 172 pojedynki, w których zginęło 63 osoby.
Henryk VIII odebrał ten teren opactwu westminsterskiemu w 1536 roku, by polować na jelenie, a Karol I otworzył go dla publiczności w 1637 roku. W 1851 roku odbyła się tu Wielka Wystawa w Kryształowym Pałacu Josepha Paxtona.
Rotten Row, wzdłuż południowego skraju, stworzył w 1689 roku Wilhelm III jako prywatną drogę do Pałacu Kensington. Uważa się, że była to pierwsza oświetlona droga w Londynie, mająca odstraszać zbójców.
Park jest też wielką sceną. Pierwszy koncert rockowy odbył się tu w 1968 roku, z Pink Floyd. The Rolling Stones zagrali za darmo w 1969 roku, dwa dni po śmierci Briana Jonesa, a Queen zgromadził w 1976 roku do 200 000 osób. W 2003 roku ponad milion ludzi maszerowało tu przeciw wojnie w Iraku.
Wśród drzew kryją się drobne osobliwości: cmentarz zwierząt domowych, używany do 1976 roku, Standing Stone, który według miejskiej legendy pochodzi ze Stonehenge, oraz Winter Wonderland, który co roku w okresie Bożego Narodzenia wypełnia park.
Zacznij od Serpentine, długiego zakrzywionego jeziora dzielącego południową połowę parku. Królowa Karolina kazała zatamować rzekę Westbourne, by je stworzyć, w latach dwudziestych XVIII wieku. Możesz wypożyczyć łódkę wiosłową lub popływać w lido, otwartym od 1930 roku.
W pobliżu jeziora Fontanna Pamięci Diany, Księżnej Walii to owalny kamienny pierścień, otwarty w 2004 roku, w którego wodzie brodzą odwiedzający. Obok pomnik 7 lipca upamiętnia ofiary zamachów w Londynie w 2005 roku.
W północno-wschodnim narożniku, blisko Marble Arch, Speakers’ Corner od 1872 roku jest londyńską sceną wolności słowa. XVIII wiek rozwiązywał spory inaczej: w parku stoczono 172 pojedynki, w których zginęło 63 osoby.
Henryk VIII odebrał ten teren opactwu westminsterskiemu w 1536 roku, by polować na jelenie, a Karol I otworzył go dla publiczności w 1637 roku. W 1851 roku odbyła się tu Wielka Wystawa w Kryształowym Pałacu Josepha Paxtona.
Rotten Row, wzdłuż południowego skraju, stworzył w 1689 roku Wilhelm III jako prywatną drogę do Pałacu Kensington. Uważa się, że była to pierwsza oświetlona droga w Londynie, mająca odstraszać zbójców.
Park jest też wielką sceną. Pierwszy koncert rockowy odbył się tu w 1968 roku, z Pink Floyd. The Rolling Stones zagrali za darmo w 1969 roku, dwa dni po śmierci Briana Jonesa, a Queen zgromadził w 1976 roku do 200 000 osób. W 2003 roku ponad milion ludzi maszerowało tu przeciw wojnie w Iraku.
Wśród drzew kryją się drobne osobliwości: cmentarz zwierząt domowych, używany do 1976 roku, Standing Stone, który według miejskiej legendy pochodzi ze Stonehenge, oraz Winter Wonderland, który co roku w okresie Bożego Narodzenia wypełnia park.