Omschrijving
Wimbledon Windmill is een achtkantige molen met schuine, met planken beklede wanden, in het open grasland van Wimbledon Common in het zuidwesten van Londen: een van de weinige windmolens die de stad nog heeft, gebouwd in 1817 en nu een klein museum over het malen.
Binnen vertelt het museum over twee verdiepingen het verhaal van windmolens en van hoe graan meel werd, met werkende modellen. Buiten steken de wieken af tegen de bossen en heide van de Common.
De molen maalde zijn laatste meel in 1864, toen Earl Spencer, heer van het landgoed, de molenaar eruit zette omdat hij de Common wilde omheinen. De voet werd daarna in baksteen herbouwd als woonruimte, en in 1893 werd de spinnenkop omgebouwd tot een achtkante bovenkruier.
Robert Baden-Powell verbleef in 1902 in het Mill House en schreef daar delen van Scouting for Boys.
Binnen vertelt het museum over twee verdiepingen het verhaal van windmolens en van hoe graan meel werd, met werkende modellen. Buiten steken de wieken af tegen de bossen en heide van de Common.
De molen maalde zijn laatste meel in 1864, toen Earl Spencer, heer van het landgoed, de molenaar eruit zette omdat hij de Common wilde omheinen. De voet werd daarna in baksteen herbouwd als woonruimte, en in 1893 werd de spinnenkop omgebouwd tot een achtkante bovenkruier.
Robert Baden-Powell verbleef in 1902 in het Mill House en schreef daar delen van Scouting for Boys.