Omschrijving
Piccadilly Circus is het kruispunt in het hart van Londens West End waar Regent Street, Piccadilly en Shaftesbury Avenue samenkomen: een enorm gebogen scherm vol licht, een fontein met een gevleugelde boogschutter en op elk uur van de dag drukte, aan de rand van Soho en het theaterdistrict.
Het is minder een bezienswaardigheid om te bestuderen dan een plek om de pols van de stad te voelen, en een logisch beginpunt: Leicester Square, de restaurants van Soho en de theaters van Shaftesbury Avenue liggen op een paar stappen.
De lichtreclames trekken het meeste publiek. Sinds 2017 draait de reclame op één gigantisch gebogen scherm, hoog op het gebouw op de noordwestelijke hoek. Elke avond toont het ook enkele minuten korte werken in opdracht van kunstenaars.
Op één hoek staat de Shaftesbury Memorial Fountain, in 1893 opgericht voor Lord Shaftesbury, een Victoriaanse filantroop en sociaal hervormer. Tot de jaren tachtig stond ze midden op het kruispunt, totdat werkzaamheden aan het plein haar opzij schoven.
Rond het plein speelt het Criterion Theatre aan de zuidkant al sinds de 19e eeuw komedies, en de London Pavilion, een voormalige music hall, heeft sinds 1923 elektrische reclameborden op de gevel. Daaronder loopt het metrostation, geopend in 1906.
De naam gaat terug op een kleermaker. In het begin van de 17e eeuw was Robert Baker beroemd om zijn "piccadills", de stijve kragen die toen in de mode waren, en zijn huis werd Piccadilly Hall genoemd. "Circus" is Latijn voor cirkel: een rond open plein waar wegen samenkomen.
Het kruispunt werd in 1819 aangelegd met John Nash' nieuwe Regent Street en verloor zijn ronde vorm in de jaren 1880, toen Shaftesbury Avenue werd doorgetrokken. Het eerste lichtreclamebord, voor Perrier, ging in 1908 aan.
De lichten gaan alleen bij zeldzame gelegenheden uit, zoals bij de dood van Winston Churchill en van prinses Diana. En de gevleugelde boogschutter op de fontein? Bijna iedereen noemt hem Eros. In werkelijkheid is hij zijn broer Anteros.
De Britten noemen een drukke plek "als Piccadilly Circus" en zeggen dat wie hier lang genoeg wacht, iedereen tegenkomt die hij kent. In 1944 gebruikte de geallieerde vloot die zich in het Kanaal verzamelde voor D-Day dezelfde naam voor haar verzamelpunt.
Het is minder een bezienswaardigheid om te bestuderen dan een plek om de pols van de stad te voelen, en een logisch beginpunt: Leicester Square, de restaurants van Soho en de theaters van Shaftesbury Avenue liggen op een paar stappen.
De lichtreclames trekken het meeste publiek. Sinds 2017 draait de reclame op één gigantisch gebogen scherm, hoog op het gebouw op de noordwestelijke hoek. Elke avond toont het ook enkele minuten korte werken in opdracht van kunstenaars.
Op één hoek staat de Shaftesbury Memorial Fountain, in 1893 opgericht voor Lord Shaftesbury, een Victoriaanse filantroop en sociaal hervormer. Tot de jaren tachtig stond ze midden op het kruispunt, totdat werkzaamheden aan het plein haar opzij schoven.
Rond het plein speelt het Criterion Theatre aan de zuidkant al sinds de 19e eeuw komedies, en de London Pavilion, een voormalige music hall, heeft sinds 1923 elektrische reclameborden op de gevel. Daaronder loopt het metrostation, geopend in 1906.
De naam gaat terug op een kleermaker. In het begin van de 17e eeuw was Robert Baker beroemd om zijn "piccadills", de stijve kragen die toen in de mode waren, en zijn huis werd Piccadilly Hall genoemd. "Circus" is Latijn voor cirkel: een rond open plein waar wegen samenkomen.
Het kruispunt werd in 1819 aangelegd met John Nash' nieuwe Regent Street en verloor zijn ronde vorm in de jaren 1880, toen Shaftesbury Avenue werd doorgetrokken. Het eerste lichtreclamebord, voor Perrier, ging in 1908 aan.
De lichten gaan alleen bij zeldzame gelegenheden uit, zoals bij de dood van Winston Churchill en van prinses Diana. En de gevleugelde boogschutter op de fontein? Bijna iedereen noemt hem Eros. In werkelijkheid is hij zijn broer Anteros.
De Britten noemen een drukke plek "als Piccadilly Circus" en zeggen dat wie hier lang genoeg wacht, iedereen tegenkomt die hij kent. In 1944 gebruikte de geallieerde vloot die zich in het Kanaal verzamelde voor D-Day dezelfde naam voor haar verzamelpunt.