Omschrijving
De Millennium Bridge is een stalen voetgangersbrug over de Theems in Londen, die Bankside aan de zuidoever verbindt met de City of London aan de noordoever. Ze is uitsluitend voor voetgangers, 325 meter lang en zo slank dat ze boven het water lijkt te zweven.
Haar twee uiteinden maken haar tot een geliefde oversteek. Aan de zuidkant staan Tate Modern, Shakespeare's Globe en de Bankside Gallery; aan de noordkant de City of London School, vlak onder de St Paul's Cathedral.
Mis het uitzicht vanaf de zuidoever bij Tate Modern niet. De brug ligt zo uitgelijnd dat de zuidgevel van St Paul's aan de overkant van de rivier verschijnt, omlijst door de steunen van de brug.
Het ontwerp, van Arup, Foster + Partners en beeldhouwer Anthony Caro, moest een "lemmet van licht" worden: een hangbrug met de kabels onder het dek, zo ondiep dat hij het uitzicht nauwelijks onderbreekt. Het aluminium dek is slechts vier meter breed.
Aan de noordkant ligt naast het einde van de brug een korte schuine lift, de Millennium Inclinator. Harry Potter-fans kennen de brug ook: in de film Half-Blood Prince laten Dooddoeners haar in de Theems storten.
De brug opende op 10 juni 2000 en twee dagen later werd ze gesloten. Op de eerste dag liepen er 90.000 mensen overheen, tot 2000 tegelijk, en de nieuwe voetgangersbrug zwaaide zo onder hun voeten dat Londenaars haar meteen de "Wobbly Bridge" noemden.
Wat ging er mis? Als een brug zijdelings zwaait, vallen wandelaars onbewust in de pas ermee, en elke stap maakt het zwaaien erger. Soldaten breken al eeuwen de pas op bruggen, maar dit zijdelingse effect hadden de ontwerpers niet voorzien.
De ingenieurs probeerden de brug stijver te maken, maar dat zou haar uiterlijk hebben veranderd. De oplossing duurde bijna twee jaar en £5 miljoen: 37 viskeuze dempers en 52 afgestemde massadempers, onzichtbaar onder het dek en bij de pijlers geplaatst.
Ze heropende op 22 februari 2002 en heeft sindsdien niet meer noemenswaardig gezwaaid. De bijnaam bleef. Zevenhonderd medewerkers van Arup liepen er bij de laatste tests overheen.
Haar twee uiteinden maken haar tot een geliefde oversteek. Aan de zuidkant staan Tate Modern, Shakespeare's Globe en de Bankside Gallery; aan de noordkant de City of London School, vlak onder de St Paul's Cathedral.
Mis het uitzicht vanaf de zuidoever bij Tate Modern niet. De brug ligt zo uitgelijnd dat de zuidgevel van St Paul's aan de overkant van de rivier verschijnt, omlijst door de steunen van de brug.
Het ontwerp, van Arup, Foster + Partners en beeldhouwer Anthony Caro, moest een "lemmet van licht" worden: een hangbrug met de kabels onder het dek, zo ondiep dat hij het uitzicht nauwelijks onderbreekt. Het aluminium dek is slechts vier meter breed.
Aan de noordkant ligt naast het einde van de brug een korte schuine lift, de Millennium Inclinator. Harry Potter-fans kennen de brug ook: in de film Half-Blood Prince laten Dooddoeners haar in de Theems storten.
De brug opende op 10 juni 2000 en twee dagen later werd ze gesloten. Op de eerste dag liepen er 90.000 mensen overheen, tot 2000 tegelijk, en de nieuwe voetgangersbrug zwaaide zo onder hun voeten dat Londenaars haar meteen de "Wobbly Bridge" noemden.
Wat ging er mis? Als een brug zijdelings zwaait, vallen wandelaars onbewust in de pas ermee, en elke stap maakt het zwaaien erger. Soldaten breken al eeuwen de pas op bruggen, maar dit zijdelingse effect hadden de ontwerpers niet voorzien.
De ingenieurs probeerden de brug stijver te maken, maar dat zou haar uiterlijk hebben veranderd. De oplossing duurde bijna twee jaar en £5 miljoen: 37 viskeuze dempers en 52 afgestemde massadempers, onzichtbaar onder het dek en bij de pijlers geplaatst.
Ze heropende op 22 februari 2002 en heeft sindsdien niet meer noemenswaardig gezwaaid. De bijnaam bleef. Zevenhonderd medewerkers van Arup liepen er bij de laatste tests overheen.