Omschrijving
Big Ben is de grote klokkentoren aan de noordkant van het Palace of Westminster, aan de Theems: 96 meter zandkleurige steen en gotisch maaswerk, vier enorme wijzerplaten en de klok waarvan de dreun sinds 1859 de uren van Londen slaat.
Strikt genomen is Big Ben de klok binnenin, 13,5 ton brons. De toren heette gewoon de Clock Tower tot 2012, toen hij voor het diamanten jubileum van koningin Elizabeth II Elizabeth Tower werd genoemd. Bijna iedereen noemt het hele bouwwerk nog steeds Big Ben.
Kijk eerst naar de vier wijzerplaten: 6,9 meter breed, elk gemaakt van 324 stukken opaalglas in een verguld gietijzeren frame. Onder elke plaat loopt een Latijns gebed voor koningin Victoria, en de vier is geschreven als IV, niet als IIII zoals op de meeste klokken.
Let ook op de kleur. De frames werden in de jaren dertig zwart geverfd om het roet te verbergen; de restauratie van 2017–2021 haalde dat weg en bracht het oorspronkelijke pruisisch blauw terug, samen met opnieuw verguld goud op de wijzerplaten en rood-witte schilden van St George.
Hoger staan 52 gebeeldhouwde schilden met de emblemen van het koninkrijk: de Tudorroos, de distel, de klaver en de prei. Boven het klokkenhuis schijnt het Ayrton Light, dat brandt als het Lagerhuis na het donker vergadert. Het wees eerst naar Buckingham Palace, zodat koningin Victoria kon zien wanneer de parlementsleden aan het werk waren.
Dan is er nog het geluid. Elk kwartier spelen vier kleinere klokken de Westminster Quarters, een melodie geleend van een kerk in Cambridge, en op het hele uur antwoordt Big Ben met zijn diepe E.
De toren ontstond uit een ramp. In 1834 verwoestte een brand het grootste deel van het oude Palace of Westminster, en Charles Barry herbouwde het in gotische stijl. Voor de klokkentoren wendde hij zich tot Augustus Pugin: het was zijn laatste ontwerp vóór ziekte en dood. „Het is prachtig”, schreef Pugin toen hij het overhandigde.
De klok kreeg een moeizame start. De eerste barstte tijdens de tests. De tweede, in 18 uur omhooggehesen, barstte ook, twee maanden na de eerste slag: de hamer woog meer dan twee keer zoveel als nodig was.
De oplossing was simpel. De klok werd een achtste slag gedraaid en kreeg een nieuwe hamer, en hij klinkt sindsdien iets anders, scheur en al. De bijnaam eert misschien Sir Benjamin Hall, de lange minister die toezicht hield op de plaatsing, of een zwaargewicht bokser uit die tijd.
De klok staat bekend om zijn nauwkeurigheid. Hij sloeg de hele Blitz door, ook nadat een bombardement in mei 1941 twee wijzerplaten beschadigde, en op oudejaarsavond 2024 sloeg hij middernacht binnen vijf duizendsten van een seconde.
Niet missen
• De wijzerplaten en hun pruisisch blauw.
• De Westminster Quarters op het hele uur.
• Het Ayrton Light na het donker.
Wist je dat?
• De klok wordt geregeld met oude penny's die op de slinger worden gestapeld.
• In 1949 streek een zwerm spreeuwen neer op de minutenwijzer en vertraagde de klok met vier en een halve minuut.
• De toren helt licht over naar het noordwesten, ongeveer 50 centimeter bovenaan.
Strikt genomen is Big Ben de klok binnenin, 13,5 ton brons. De toren heette gewoon de Clock Tower tot 2012, toen hij voor het diamanten jubileum van koningin Elizabeth II Elizabeth Tower werd genoemd. Bijna iedereen noemt het hele bouwwerk nog steeds Big Ben.
Kijk eerst naar de vier wijzerplaten: 6,9 meter breed, elk gemaakt van 324 stukken opaalglas in een verguld gietijzeren frame. Onder elke plaat loopt een Latijns gebed voor koningin Victoria, en de vier is geschreven als IV, niet als IIII zoals op de meeste klokken.
Let ook op de kleur. De frames werden in de jaren dertig zwart geverfd om het roet te verbergen; de restauratie van 2017–2021 haalde dat weg en bracht het oorspronkelijke pruisisch blauw terug, samen met opnieuw verguld goud op de wijzerplaten en rood-witte schilden van St George.
Hoger staan 52 gebeeldhouwde schilden met de emblemen van het koninkrijk: de Tudorroos, de distel, de klaver en de prei. Boven het klokkenhuis schijnt het Ayrton Light, dat brandt als het Lagerhuis na het donker vergadert. Het wees eerst naar Buckingham Palace, zodat koningin Victoria kon zien wanneer de parlementsleden aan het werk waren.
Dan is er nog het geluid. Elk kwartier spelen vier kleinere klokken de Westminster Quarters, een melodie geleend van een kerk in Cambridge, en op het hele uur antwoordt Big Ben met zijn diepe E.
De toren ontstond uit een ramp. In 1834 verwoestte een brand het grootste deel van het oude Palace of Westminster, en Charles Barry herbouwde het in gotische stijl. Voor de klokkentoren wendde hij zich tot Augustus Pugin: het was zijn laatste ontwerp vóór ziekte en dood. „Het is prachtig”, schreef Pugin toen hij het overhandigde.
De klok kreeg een moeizame start. De eerste barstte tijdens de tests. De tweede, in 18 uur omhooggehesen, barstte ook, twee maanden na de eerste slag: de hamer woog meer dan twee keer zoveel als nodig was.
De oplossing was simpel. De klok werd een achtste slag gedraaid en kreeg een nieuwe hamer, en hij klinkt sindsdien iets anders, scheur en al. De bijnaam eert misschien Sir Benjamin Hall, de lange minister die toezicht hield op de plaatsing, of een zwaargewicht bokser uit die tijd.
De klok staat bekend om zijn nauwkeurigheid. Hij sloeg de hele Blitz door, ook nadat een bombardement in mei 1941 twee wijzerplaten beschadigde, en op oudejaarsavond 2024 sloeg hij middernacht binnen vijf duizendsten van een seconde.
Niet missen
• De wijzerplaten en hun pruisisch blauw.
• De Westminster Quarters op het hele uur.
• Het Ayrton Light na het donker.
Wist je dat?
• De klok wordt geregeld met oude penny's die op de slinger worden gestapeld.
• In 1949 streek een zwerm spreeuwen neer op de minutenwijzer en vertraagde de klok met vier en een halve minuut.
• De toren helt licht over naar het noordwesten, ongeveer 50 centimeter bovenaan.